Ролни қойиллатиб, дубляжни «гумбурлатган» Ҳамза Умаров
Қаҳрамонларининг феъл-атвори ва хусусиятларини бир оз бўрттириб ифодалаши, сўзларини дона-дона ва жарангдор талаффуз қилиши, қўшиқларини қаҳрамон ҳолатига сингдириб юбориши, қарама-қарши ҳис-туйғуларни кучли психологик драматизмда етказиши билан Ҳамза Умаровнинг санъати алоҳида ажралиб туради.