“Еттита немисни ўлдирдим. Лекин улар айбдор эмас…»
Биз бобомни «Ота» деймиз. Қизимга эса “Оқ ота» бўлади. Қишлоқда соч-соқоли оқ нуроний отахонларни «Оқота»
Биз бобомни «Ота» деймиз. Қизимга эса “Оқ ота» бўлади. Қишлоқда соч-соқоли оқ нуроний отахонларни «Оқота»
Хивалик Самандар ота урушда бир ўлиб, бир тирилган инсон. Урушнинг ўша маъшум кунларидан бирида ундан «қора хат» келган эди…
Аёл кўчага чиқар экан, томоғига нимадир тиқилгандек бўлди. Қизи тўғри айтяпти, анчадан бери ўзига қарамай қўйган…
Яқинларига мактуб битаётган аскар шу дамда балки сўнгги маротаба хат ёзаётгандир…
– Aссалому алайку-у-ум бой ота! Aҳволларингиз яхшими? Улоқчи отингиз омонми? Ҳалиги, “Қандил” олма-чи, гуллай деяптими?..